Jean-Luc Godard'ın yönettiği 1960 yapımı Breathless (À bout de souffle), Fransız Yeni Dalga akımının en ikonik filmlerinden biridir. Film, küçük çaplı suçlarla uğraşan Michel Poiccard'ın (Jean-Paul Belmondo) bir polis memurunu öldürdükten sonra Paris'te saklanırken, Amerikalı gazetecilik öğrencisi Patricia Franchini (Jean Seberg) ile olan tutkulu ilişkisini anlatır. Michel, Patricia'yı İtalya'ya kaçmaya ikna etmeye çalışırken, kendi kaderinden kaçamayacağını yavaş yavaş fark eder.

Belmondo'nun Humphrey Bogart'dan ilham alan cool tavırları ve Seberg'in naif ama kararlı performansı, sinema tarihine geçmiştir. Godard'ın devrimci yönetmenlik anlayışı, atlamalı kurgu (jump cut) tekniğinin yoğun kullanımı ve doğaçlama diyaloglarla film, geleneksel sinema kurallarını yıkarak özgün bir dil yaratmıştır. Siyah-beyaz görüntüleri, Paris sokaklarının gerçekçi atmosferi ve caz müziğiyle bezeli soundtrack'i, filmin ayırt edici özelliklerindendir.

Breathless izlemek, sadece bir suç ve aşk hikayesine tanık olmak değil, sinema tarihinde bir dönüm noktasını deneyimlemektir. Film, karakterlerin varoluşsal bunalımlarını, özgürlük arayışlarını ve ilişkilerdeki iktidar dinamiklerini keskin bir gözle yansıtır. Fransız Yeni Dalga'nın ruhunu anlamak, modern sinemanın doğuşuna tanıklık etmek ve unutulmaz performanslarla dolu bir yolculuğa çıkmak isteyenler için Breathless kaçırılmaması gereken bir başyapıttır. Godard'ın bu klasiği, izleyiciye sarsıcı bir finalle birlikte derin düşünceler bırakır.