David F. Sandberg'in yönettiği ve James Wan'ın yapımcılığını üstlendiği 2016 yapımı Lights Out, kısa filmden uzun metraja başarılı bir geçişin örneği olarak izleyiciyi psikolojik gerilim ve doğaüstü korkuyla buluşturuyor. Film, çocukluğundan beri annesi Sophie'nin karanlıkta konuştuğu hayali bir arkadaşı olduğuna inanan Rebecca'nın hikayesini anlatıyor. Yetişkinliğinde, küçük kardeşi Martin'in de aynı korkunç varlıkla karşı karşıya olduğunu fark eden Rebecca, geçmişteki travmalarıyla yüzleşmek zorunda kalır.

Teresa Palmer (Rebecca) ve Gabriel Bateman (Martin), kardeşlik bağlarının gücünü ve koruma içgüdüsünü inandırıcı bir şekilde yansıtırken, Maria Bello'nun canlandırdığı anne Sophie karakteri, ruhsal çöküş ve annelik içgüdüsü arasında sıkışmış halde etkileyici bir performans sergiliyor. Filmin en dikkat çeken yönü, adından da anlaşılacağı gibi, 'ışık' ve 'karanlık' kavramlarını gerilim unsuru olarak ustaca kullanmasıdır. Işıklar açıkken görünmeyen, ancak karanlıkta aniden beliren Diana adlı varlık, izleyicide sürekli bir tetikte olma hissi yaratıyor.

81 dakikalık süresiyle tempoyu hiç düşürmeyen Lights Out, klasik korku ögelerini modern anlatımla birleştiriyor. Aile içi travmaların doğaüstü olaylarla nasıl iç içe geçebileceğini gösteren film, sadece jumpscare'lara dayanmayan, atmosferik bir korku deneyimi sunuyor. Görsel efektlerin minimal kullanımı ve pratik efektlerin ön planda tutulması, filmin gerçekçilik hissini güçlendiriyor. Korku filmi severler için etkili bir gece filmi olan Lights Out, karanlık korkusunu (niktofobi) sinematik bir şölene dönüştürüyor ve izleyiciye 'ışığı açık tutma' isteği aşılıyor.